Παγκόσμια ημέρα υιοθεσίας, 9 Νοεμβρίου

Σε ενα μήνα η διεθνής κοινότητα θα γιορτάσει για πρώτη φορά την Παγκόσμια Ημέρα Yιοθεσίας (World Adoption Day).

Στις 9 Νοεμβρίου λοιπόν όποιος θέλει, τα παιδιά μας, εμείς, οι οικογένειες κι οι φίλοι μας ας ανεβάσουμε σε όποιο μέσο και πλατφόρμα βολευει τον καθένα -με πρώτο και καλύτερο το blog μας- φωτογραφίες μας με χαρούμενη φατσούλα στα χέρια μας όπως αυτή εδώ και με hashtag #WorldAdoptionDay.

Για περισσότερες πληροφορίες δείτε εδώ: http://worldadoptionday.org

Μια γεύση από Αντις

The passengers of the minibus are a motley crew, but they are good fellow passengers and do not complain. In the front seat sit two prim young Bole Belles. They chatter together, between two phone calls on their iphones, in a créole of Amharic and globish. They ride high, on high expectations and perhaps a little caffeine from Kaldi’s, and so do their miniskirts. In the back seats, an Orthodox priest (just back from a visit to the Abun in Arat Kilo), sits contentedly next to a Muslim merchant en route to his shop in Senga Terra. Their thighs touch and they are relaxed, on their common voyage. Behind them, perched nervously on his seat, a young man in a shiny costume and thin tie talks energetically into his phone, making sure everybody knows his status and power to give orders. An old lady in elaborate white robes sits next to him, and is too polite to say but nevertheless manages to make clear what she things of this young whipper snapper and his phone manners with an ever so slight moue on her composed face. A farmer in the capital to welcome his successful brother back from America wears a felt hat, heavy blue cloth trousers, a jacket of the same material and heavy lines on his hands and face too. His wife has bright red spots on her cheeks where the high altitude sun has burnt her working in the fields and she has spicy butter in her hair. Out of 12 seats, 8 are filled with youngsters, eager and bright eyed. A mobile phone, nice clothes and a job is what they’re after – they still cross themselves passing a church, but quickly revert to fingering their device. The fully covered amiably talk with their scantily dressed friend. The traditional tattoes sit – for ever, but with a light touch, on faces turned toward tomorrow. The priest brushes a crumb off his robes, the Muslim merchant next to him rearranges himself to give the priest more space; the Bole Belles continue to chat on their phones, and the farmer’s wife to embalm the air with her fragrant butter. In the minibus, modernity and ‘2 000 years of history’ rub shoulders, and maybe elbow each other a little too. On the back seat – where four people are leveraged in – the young boys eye the girls, the girls do the same – but without ever letting on – and minibus Ethiopia rolls on.


από το http://uthiopia.com/?p=492

Ευχαριστούμε πολύ την φίλη Τερέζα που μας το έστειλε.

Το Ταξίδι Υιοθεσίας της Μελίνας από την Αιθιοπία

Τυχαία ένας φίλος μου έδειξε το άρθρο αυτό για την γλυκιά Μελίνα του Χρήστου και της Αλμουδένας. Να τη χαιρεστε όπως πάντα! Καλή ανάγνωση

Εκδήλωση της Διεθνούς Κοινωνικής Υπηρεσίας

Μια ευκαιρία να γνωριστούμε από κοντά, να φάμε, να πιούμε, να τραγουδήσουμε να χορέψουμε αλλά και να βοηθήσουμε το έργο ττης Διεθνούς Κοινωνικής Υπηρεσίας θα έχουμε την Παρασκευή 20 Δεκεμβρίου. 

Η Διεθνής Κοινωνική Υπηρεσία-Ελληνικός Κλάδος στα πλαίσια εξασφάλισης πόρων για τη συνέχιση της λειτουργίας των προγραμμάτων της, διοργανώνει την 20ή Δεκεμβρίου στις 9 μ.μ. βραδιά με δείπνο και μουσική, καθώς και με μεγάλη και ενδιαφέρουσα λαχειοφόρο. Η εκδήλωση θα γίνει στο Ξενοδοχείο CARAVEL, Αίθουσα Μακεδονία.

Οι προσκλήσεις κοστίζουν 35 Ευρώ κατ’ατομο και μπορείτε να τις προμηθευτείτε από την Διεθνλη Κοινωνική Υπηρεσία, Δεριγνύ 24 στην Αθήνα, τηλ. 3636191, e-mail: issgr@otenet.gr

Σας περιμένουμε.

Χριστουγεννιάτικο παζάρι με το Προξενειο της Αιθιοπίας

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος το προξενειο της Αιθιοπίας μας προσκαλεί στο Χριστουγεννιάτικο Παζάρι που θα λάβει χώρα στο εκθεσιακό κέντρο Helexpo το Σάββατο 23 και την Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2013. Η Αιθιοπία θα συμμετέχει με παραδοσιακή κουζίνα, χειροτεχνίες κια φυσικά παραδοσιακούς χωρούς.

Το παζάρι διοργανώνεται για 14η συνεχή χρονιά από το φιλανθρωπικό σωματείο Οι φίλοι του παιδιού με την συμμετοχή πρεσβειών από ολό τον κόσμο και τα έσοδα θα διατεθούν στον παιδικό σταθμό που διατηρεί το σωματείο.

Το εκθεσιακό κέντρο Helexpo βρίσκεται στο μαρούσι, Λεωφ. Κηφισίας 39 και το παζάρι θα είναι ανοιχτό το Σαββατοκύριακο από τις 10.00 μέχρι τις 20.00.

 

Αφιέρωμα: βιβλία για την υιοθεσία

Της Ελένης Σβορώνου.
Με όλο και περισσότερα ζευγάρια να αντιμετωπίζουν σήμερα προβλήματα γονιμότητας, η λύση της υιοθεσίας κερδίζει όλο και περισσότερους φίλους. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία κάθε χρόνο στη χώρα μας υιοθετούνται 500-600 παιδιά. Οι γονείς (ζευγάρια ή μη) που τα καταφέρνουν να περάσουν από τη δύσκολη αυτή διαδικασία και βλέπουν επιτέλους το όνειρό τους να γίνεται πραγματικότητα έχουν μια ακόμη δυσκολία να αντιμετωπίσουν: την αφήγηση της υιοθεσίας στο παιδί. Γιατί είναι γνωστό πια ότι τα υιοθετημένα παιδιά πρέπει να μαθαίνουν την αλήθεια αμέσως, από τότε που αρχίζουν να ρωτάνε και να καταλαβαίνουν. Δεν υπάρχει κατάλληλη ηλικία για να ειπωθεί η αλήθεια, μόνο αυτή πρέπει να ακούσει το παιδί.
Γι αυτό και είναι πολύτιμα τα παραμύθια και οι ιστορίες που διευκολύνουν το γονιό να αφηγηθεί την ιστορία της υιοθεσίας. Στα ελληνικά δεν κυκλοφορούν πολλά βιβλία για την υιοθεσία, γι αυτό θα αναφερθούμε και σε αγγλικά βιβλία που ωστόσο το κείμενό τους είναι πολύ απλό και σύντομο και δε θα δυσκολέψουν το γονιό να κάνει μια πρόχειρη απόδοση. (Προσοχή όμως γιατί τα παιδιά θέλουν την αφήγηση του παραμυθιού ξανά και ξανά με τις ίδιες ακριβώς λέξεις!).

Οι οικογένειες που σχηματίζονται με υιοθεσία παιδιού έχουν πολλές μορφές (μονογονεϊκές, υιοθεσίες έγχρωμων παιδιών, άτεκνα ζευγάρια ή ζευγάρια που έχουν ήδη παιδιά και υιοθετούν από άποψη κλπ.). Δεν θα τις βρει κανείς όλες αυτές τις περιπτώσεις στην παιδική λογοτεχνία. Λιγοστές π.χ. είναι οι ιστορίες μονογονεϊκής υιοθεσίας ενώ πολύ έμμεσα γίνεται η αναφορά σε υιοθεσία έγχρωμων παιδιών. Μεταφορικά μιλά για τη δεύτερη περίπτωση το Red in the Flower Bed: An Illustrated Children’s Story About Interracial Adoption της Andrea Nepa (Tribute Books, 2008). Μπορείτε να δείτε τη σύντομη εικονογραφημένη ιστορία του σπόρου παπαρούνα που πέφτει σε άνυδρο και άγονο έδαφος, για να ανθίσει τελικά και να ταιριάξει σε έναν εντελώς διαφορετικό κήπο, εδώ: http://www.stupidvideos.com/video/commercials/Red_in_the_Flower_Bed_An_Illustrated_Children039s_Story_About_Interracial_Adopti/#1452

Στο Tell Me Again About the Night I was Born, της Jamie Lee Curtis, της γνωστής ηθοποιού, σε εικονογράφηση Laura Cornell, εκδόσεις Joanna Cotler Book, 1996, το υιοθετημένο παιδί ζητά από τους γονείς του να του πούνε ξανά την ιστορία της υιοθεσίας του. Την ιστορία «για τη μέρα που γεννήθηκε» σε κάποιο νοσοκομείο και οι θετοί γονείς πήγαν να το πάρουν. (Η υιοθεσία, σε αυτήν την περίπτωση, είναι συμφωνημένη πριν τη γέννα.) Την ιστορία την αφηγείται τελικά το ίδιο το παιδί αφού το «Πείτε μου πάλι την ιστορία για τη μέρα που γεννήθηκα…» συνεχίζει μέχρι τέλους. Την έχει μάθει απέξω το μικρό κι έτσι οι λέξεις που χρησιμοποιούνται είναι απλές και το ύφος ολοζώντανο. Η εξιστόρηση ξεχειλίζει αγάπη και συγκίνηση. Το παιδί έχει αποθησαυρίσει τόση στοργή και φροντίδα που η αφήγηση της πρώτης ημέρας της υιοθεσίας γίνεται μια γιορτή οικογενειακής ευτυχίας. Μιας ευτυχίας που απολαμβάνουν εξίσου και τα δυο μέρη. Το παιδί είναι ο αδιαμφισβήτητος βασιλιάς πια στο σπίτι και η μέρα της στέψης θα μείνει αξέχαστη. Οι ζωγραφιές πολύ όμορφες, με αδρά περιγράμματα, στο ύφος του σκίτσου, με πολύ χιούμορ και λαμπερά χρώματα που παραπέμπουν σε παιδική κουβέρτα, απαλή, αφράτη και μοσχομυριστή. Η εικονογράφος μας κάνει να χαμογελάσουμε με την τρέλα όλων των γονιών που αποκτάν για πρώτη φορά παιδί. Και να αισθανθούμε το χτυποκάρδι των θετών γονιών.

Για την ίδια ηλικία, 2+, το Οι δυο μαμάδες του Μελένιου, του Ζαν-Βιτάλ ντε Μονλεόν, που κυκλοφόρησε το 2008 από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, σε εικονογράφηση της γνωστής και αγαπητής στο ελληνικό κοινό Ρεμπέκα Ντοτρεμέρ, και απόδοση Βάσως Βασιλού, μεταφέρει την ιστορία της υιοθεσίας στο χώρο των ζώων, στην Καγκουροχώρα. Ο Μελένιος, το καγκουρώ, είναι το μόνο που δεν έχει το ίδιο χρώμα με τους γονείς του, κι έτσι ρωτάει να μάθει γιατί. Και εδώ, όπως και στο προηγούμενο βιβλίο, η διατύπωση είναι παρόμοια: η μαμά δεν μπορεί να πιάσει στην κοιλίτσα της, ή στο μάρσιπο, παιδί κι είναι πολύ στεναχωρημένη. Ενώ μια άλλη μαμά έχει τόσα παιδιά που δεν προλαβαίνει να τα φροντίσει ή είναι πολύ νέα για κάτι τέτοιο. Ωστόσο η φυσική μητέρα αγαπά τα παιδιά της και θέλει να είναι όλα ευτυχισμένα. Αυτό είναι ένα λεπτό σημείο. Το παιδί πρέπει να νιώσει ότι ήταν αγαπητό και από τη φυσική του μητέρα. Στον Μελένιο υπάρχει επίσης μια πολύ όμορφη διατύπωση: «εμείς υιοθετήσαμε εσένα κι εσύ υιοθέτησες εμάς»! Μια μικρή ανατροπή, ένα ξάφνιασμα: «με επέλεξαν ή επέλεξα εγώ;».

Στον κόσμο των ζώων μεταφέρει την υιοθεσία, για την ίδια ηλικία πάντα, και η Μπριγκίτα Βένιγκερ, συγγραφέας, και Εύα Θάρλετ, εικονογράφος του Κάποιος να μ’ αγαπάει, που εκδόθηκε από τον Πατάκη το 2005 σε απόδοση Φίλιππου Μανδηλαρά. Μια ποντικίνα αποφασίζει να υιοθετήσει τα δυο βατραχάκια που έχασαν τους γονείς τους, άγνωστο πού πήγαν και τι έγιναν. Αυτή η ιστορία εστιάζει στην ένταξη των υιοθετημένων παιδιών σε οικογένεια που έχει ήδη παιδιά. Και γενικότερα στην αποδοχή της διαφορετικότητας. Η Έρη Ρίτσου δίνει τον εύγλωττο τίτλο στο δικό της παραμύθι για την υιοθεσία: Η καλή μεγάλη καφετιά αρκούδα βρήκε την ευτυχία (Κέδρος, 2009, εικονογράφηση Κατερίνας Βερούτσου). Επιτέλους η άδεια σπηλιά γέμισε παιδικές φωνές!

Το We Belong Together του Todd Parr, που εκδόθηκε το 2007 από το Little, Brown and Company, είναι μια αφήγηση μέσα από εικόνες κυρίως του δεσμού που σφυρηλατείται ανάμεσα στα μέλη της νέας οικογένειας. Και εδώ η εστίαση είναι στο «είχες ανάγκη από…», «είχαμε να δώσουμε….» αλλά και αντίστροφα: «είχαμε ανάγκη, ως γονείς, από…» και «είχες να δώσεις…». Τελικά ανήκουμε ο ένας στον άλλον επειδή το θέλουμε. Πλακάτα ζωηρά χρώματα, σκίτσα σα παιδικές ζωγραφιές, και συνθέσεις που παραπέμπουν σε παιδικά παιχνίδια, σε χρωματιστούς κύβους και ξύλινα παζλ. Τελικά υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τρόποι για να δομήσεις μια οικογένεια, μας λέει το βιβλίο.

Το A mother for Choco του Keiko Kasza, Puffin Books, 1992, μετέφρασε η «Newagemama.com» και διατίθεται εδώ:
http://newagemama.com/2012/09/23/%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%B3%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%BA%CE%AC%CE%B8%CE%B5-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%AF/

Ο Τσόκο είναι ένα πουλί που δεν έχει μαμά και αναζητά μία. Κανένα ζώο όμως δεν δέχεται ότι μπορεί να είναι η μαμά του αφού δεν μοιάζουνε καθόλου. Ώσπου μια αρκούδα θα θέσει τη μητρότητα σε άλλη βάση.

Για μεγαλύτερα παιδιά, 8+, είναι τα Πριγκιπικά γενέθλια, της Ιωάννας Μπαμπέτα, σε εικονογράφηση Ναταλίας Καπατσούλια, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μεταίχμιο το 2012. Ο «μικρός πρίγκιπας» είναι απαρηγόρητος γιατί δεν ξέρει πότε είναι τα γενέθλιά του. Γιορτάζει «τη μέρα που ήρθε σπίτι» (οι Αμερικάνοι την αποκαλούν «Gotcha Day» και τη γιορτάζουν με μεγάλη επισημότητα, είναι η μέρα που το παιδί θυμάται πόσο πολύ το θέλησαν οι θετοί γονείς του). Τελικά η λύση στο πρόβλημα του ήρωα έρχεται όταν γίνεται και ο ίδιος θετός γονιός της γάτας που περιμάζεψε ο μπαμπάς από τον δρόμο!

Υπό την ευρύτερη έννοια, και ο Μόγλη, που έχει ενθουσιάσει γενιές παιδιών, είναι ένα παιδί υιοθετημένο από τα ζώα της ζούγκλας. Οπότε οι περιπέτειές του (η συλλογή ιστοριών του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ που απαρτίζουν το Βιβλίο της Ζούγκλας, 1894) μπορεί να βοηθήσουν, έμμεσα, στην εξοικείωση με την ιδέα της υιοθεσίας.

Ένα καλό βιβλίο, τέλος, για τους θετούς γονείς είναι το Μιλώντας με μικρά παιδιά για την υιοθεσία τους, των Mary Watkins (κλινική ψυχολόγος) και Susan Fisher (ψυχίατρος), θετές μητέρες και οι δυο, από τις εκδόσεις GEMA. Περιέχει θεωρητικές προσεγγίσεις αλλά και δεδομένα, καταγραφές διαλόγων παιδιών με γονείς ή με άλλα μικρά παιδιά.

Ελπίζουμε σύντομα να δούμε βιβλία και για άλλες μορφές μη πυρηνικής οικογένειας. Τα παιδιά «Α.Π.», αγνώστου πατρός, με δυο γονείς του ίδιου φύλου, και τα παιδιά των λεγόμενων patchwork families ζητούν τις αφηγήσεις τους!

Πηγή:  http://www.oanagnostis.gr/%CE%B1%CF%86%CE%B9%CE%AD%CF%81%CF%89%CE%BC%CE%B1-%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%85%CE%B9%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1/

Ένα υπέροχο μάθημα κατά του ρατσισμού

Τελικά τι είναι ο ρατσισμός και πόσο εύκολο δυστυχώς είναι να πέσουμε στην παγίδα του; Μια αμερικάνα δασκάλα μας βάζει κυριολεκτικά τα γυαλιά βάζοντας τους μικρούς μαθητές της να μισήσουν ο ενας τον άλλο για έναν πολύ καλό σκοπό. Κι όλα αυτά 50 χρόνια πριν! Μακάρι να εμπνευστούν και οι δικοί μας δάσκαλοι από το παράδειγμά της. Περισσότερες πληροφορίες θα βρειτε εδώ.